Linki 365

Samochody prl

Warszawa,syrenka,mały Fiat, trabant to tylko część polskiej historii motoryzacyjnej w PRL-u. Więcej o polskiej motoryzacji można dowiedzieć się z tego artykułu.

Z początkiem prl-u na ulicach polskich miast można było zobaczyć samochody z zachodu, które sprowadzano do Polski na zamówienia rządowe albo przejmowano pojazdy porzucone przez okupanta. Polski przemysł samochodowy powoli wychodził z zapaści. Samochód warszawa skopiowana z modelu radzieckiego z ogromnym trudem osiągała szybkość wyższą niż 100 km/godz.
Sporo było więc amerykańskich jeepów, produkowanych podczas wojny w ogromnych ilościach przez Ford Motor Company. Popularnym samochodem był też francuski citroen 2 CV, który powstał jeszcze przed wojną, celem zaspokojenia masowych potrzeb motoryzacyjnych. Na ulicach spotykało się też volkswagena garbusa. Jako popularny samochód dla każdego, zaprojektował go na zlecenia Hitlera inżynier Ferdinand Porsche. Rzadziej widywało się mniej liczne włoskie fiaty 500 topolino.
Po wojnie polski przemysł motoryzacyjny był w pełnej ruinie. Państwowe Zakłady Inżynierii przy ulicy Terespolskiej w Warszawie znalazły się w gruzach, a z podwarszawskich zakładów Ursus, w których w czasie okupacji produkowane były czołgi, hitlerowcy wywieźli wszystkie maszyny. Konstruktorzy, którzy przeżyli wojnę, zdecydowali się wyprodukować rodzimy samochód. Ze względu że przemysł zgłaszał zapotrzebowanie przede wszystkim na auta transportowych, powstał pierwszy polski ciężarowy samochód terenowy - star 66. Jednocześnie tworzono prototypy samochodów osobowych. Niestety mało udaną konstrukcją był samochodzik mikrus, wyprodukowany w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego w Mielcu. Z końcem 1956 roku załoga fabryki na Żeraniu podjęła zobowiązanie, że w nowym roku rozpocznie seryjną produkcję samochodu syrena, który nie był jeszcze nawet dopracowany od strony konstrukcyjnej. Metalowa karoseria wyklepywana była drewnianymi młotkami. Do lipca 1957 roku powstało około 100 aut różniących się między sobą gdyż produkowano je ręcznie. W samochodzie tym za normalne było urywanie się kierownicy po przejechaniu 70 tysięcy kilometrów. Lata 70-te to koniec produkcji warszawy -ostatnia syrenka zjechała z taśmy 17 września 1973 roku. Trzeba powiedzieć że był to samochód w którym od czasu zbudowania prototypu w połowie lat 50 dokonano przeszło czterech tysięcy zmian.
Oznaką wysokiej pozycji społecznej w latach 60-tych było posiadanie trabanta -ich właściciele zrzeszali się nawet w ekskluzywnym stowarzyszeniu Trabant P50. Pierwsze egzemplarze tego samochodu opuściły linię produkcyjną 7 listopada 1957 roku. Posiadał on silnik o pojemności 500 centymetrów sześciennych, rozwijał maksymalną prędkość 100 kilometrów na godzinę, miał karoserię z żywicy która wzmocniona była bawełną. O wyglądzie reflektorów zdecydował szef partii komunistycznej NRD, Walter Ulbricht. Pod koniec dziesięciolecia środowisko polskich inżynierów zaczęło wywierać nacisk na otoczenie Władysława Gomułki celem odnowienia udanej przedwojennej współpracy z włoską firmą Fiat. W kilka lat później przekazała ona licencję na budowę uniwersalnego samochodu średniej wielkości - mianowicie fiata 125p. W 1967 Fabrykę Samochodów Osobowych na Żeraniu opuściła pierwsza partia polskich fiatów 125p. Napędzały je przestarzałe silniki, dlatego że nowocześniejszych fabryki w kraju nie były w stanie wyprodukować. Biegi zmieniany były dźwignią położoną przy kierownicy. W reflektorach odklejały się szkła. Mimo wielu mankamentów popyt na ten samochód był bardzo wysoki.
Polski fiat 125p, produkowany od 1967 roku, 10 lat później doczekał się następcy w postaci poloneza. Nadwozie było dziełem Włochów, nieco zmodernizowany silnik przejęto natomiast od przestarzałego już wtedy dużego fiata. W latach 70. polscy inżynierowie opracowali jeszcze kilka prototypów aut, które niestety z braku pieniędzy nie weszły do produkcji masowej. Zdjęcia tego i wielu innych samochodów zobaczyć można w galerii na stronie www.czas-prl.pl.Szczególnym wydarzeniem dla polskiej motoryzacji było zademonstrowanie fiata 126p w Warszawie 9 listopada 1972 roku. O produkcję tego samochodu zabiegało wówczas wiele zachodnich koncernów takich jak:Volkswagen, Citroen czy Renault. Ostatecznie zdecydowano się na Fiata, który oferował najlepsze warunki. Maluch szybko stał się przedmiotem żartów i bohaterem wielu sytuacji komicznych. Na przykład w Szczecinie w 1978 roku w ramach zawodów motoryzacyjnych rozegrano konkurencję pod nazwą sam pcham fiata, zwyciężył zawodnik, który swojego malucha przepchał na dystansie jednego kilometra w trzy minuty i 47 sekund, ze średnią prędkością 10 kilometrów na godzinę.

Tagi: prl  plakaty prl  hasła prl  komunizm  propaganda  auta prl 

Artykuły o podobnej tematyce:
Historia Polskiej motoryzacji.
Historia Polskiej motoryzacji.

Aktywność robotów sieciowych: Google: 10, MSN: 0, Yahoo: 0